Γιατί γυρνάμε κουρασμένοι από τις διακοπές μας;

Οι διακοπές, σε πρώτη φάση, είναι ένα σενάριο. Το καλλιεργείς, το πλέκεις, το φαντασιώνεσαι, το τροφοδοτείς σχεδόν με το τέλος του καλοκαιριού, πριν κάν προλάβεις να αναπολήσεις ότι έχεις ζήσει.

Στο παραπέντε του τέλους των διακοπών της τρέχουσας περιόδου αρχίζεις τις δηλώσεις, πρώτα στον καθρέφτη σου ( ξεκινάς από εσένα, πρέπει να σε πείσεις), και μετά στο άμεσό σου περιβάλλον. Λοιπόν του χρόνου θα κάνω αυτό που θέλω, θα αράξω σε μια αμμουδιά, θα έχω το βιβλίο μου, θα ακούω τη μουσική μου, θα βουτάω όταν νοιώθω ότι καίγομαι, θα έχω απόσταση ασφαλείας 10 μέτρων από τον συνλουόμενο, θα βλέπω ορίζοντα, θα ακούω τα τζιτζίκια και όχι τις φωνές και τα ουρλιαχτά του κόσμου, ούτε τις μουσικές προτιμήσεις του αυτοαποκαλούμενου dj της παραλίας. Δεν ζητάς και τίποτα σπουδαίο, ένα μικρό ιδιωτικό νησί, με την δική σου παραλία και τον δικό σου κόσμο. Ωραία, αφού είναι τόσο εύκολο και απλό γιατί δεν το έκανες φέτος ή κάποιο από τα καλοκαίρια που έφυγαν νωρίς. Γιατί καλά και σώνει το μεταθέτεις για του χρόνου και πάει λέγοντας?

κουρασμένοι από τις διακοπές 2

Γιατί απλά οι διακοπές είναι το όνειρό μας και μάλλον, ενδόμυχα, δεν θέλουμε να μας το χαλάσουμε. Tο συντηρούμε όλο το χρόνο, το φορτώνουμε με πράγματα που δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε στην διάρκεια μιάς ολόκληρης χρονιάς, τόσο για τους εαυτούς μας, όσο και για τους ανθρώπους μας. Είναι το διάλειμμά μας, βγαίνουμε στην αυλή του … σχολείου, τι να πρωτοπρολάβουμε να κάνουμε. Το χρονοδιάγραμμα είναι σφιχτό, περιορισμένο, δεν βγαίνει όσα μαγικά και να κάνεις. Να ξεκουραστείς, να διασκεδάσεις, να μοιραστείς στιγμές και εικόνες, να ξεφύγεις, να γεμίσεις μπαταρίες (τι ατάκα και αυτή , δεν είσαι ρομπότ, άνθρωπος είσαι).

Βάλτε κάτω το πρόγραμμα και θα καταλάβετε τι εννοώ. Αν δεν ανήκετε στην ηλικιακή ομάδα 18 – 25+, η οποία δεν καταλαβαίνει κούραση, όπου γης και πατρίς, φορτώνει τα απολύτως απαραίτητα και εξαφανίζετε από προσώπου γής με την παρέα που επιλέγει (και καλά κάνει), οι υπόλοιποι και οι υπόλοιπες, έχουμε ένα μέσο διάστημα 10 -15 ημερών, το οποίο πρέπει να διαχειριστούμε άψογα, με την ακρίβεια ενός ρολογιού, προκειμένου να καταφέρουμε το …αδύνατο. Να κάνουμε διακοπές για εμάς και με τους άλλους, τους όποιους έχει ο καθένας. Να συντονίσουμε τις ανάγκες και τα θέλω μας, με τις αντίστοιχες των γνωστών και φίλων μας. Να βρούμε την χρυσή τομή, να είναι everybody happy. Αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι όλοι από κάπου καταγόμαστε, κάποιους δικούς μας ανθρώπους έχουμε σε σημεία της χώρας, άρα χιλιομετρικές αποστάσεις, πάντα κάτι σου ξεφεύγει, κάτι θυσιάζεις, κάποιον δυσαρεστείς. Ποιόν, θέμα προτεραιοτήτων σου και προσωπικών επιλογών. Το αποτέλεσμα είναι ότι στο τέλος αυτόν που παραμελείς είναι τελικά ο εαυτός σου. Αλλάζεις παραστάσεις, ανανεώνεσαι, καθαρίζει το μυαλό με κάποια επιπλέον κούραση και γλυκούς συμβιβασμούς, αλλά όταν επιστρέφεις αναλογίζεσαι once more , αυτό ήταν…

κουρασμένοι από τις διακοπές 3

Ναι αυτό ήταν, κουράστηκες λίγο αλλά από διαφορετικά motiva και για διαφορετικούς λόγους. Εννοείται ότι πέρασες όμορφα, βρήκες τον χρόνο να κάνεις πράγματα που θές, ήσουν με ανθρώπους που αγαπάς αλλά με δόσεις. Λίγο από αυτό, λίγο από το άλλο, τίποτα ολόκληρο. Μισές γεύσεις, finger food, όχι το χορταστικό πλάνο του προσχέδιου διακοπών, αυτό που προγραμματίζεις, ονειρεύεσαι και σε συντηρεί για τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.

Ίσως βέβαια να παρερμηνεύεις ως κούραση την μελαγχολία που σου δημιουργεί το τέλος των διακοπών και η προοπτική επιστροφής στην .. τάξη. Όπως και να έχει δύο τινά ισχύουν, ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός και ποτέ δεν θα κάνεις τις ιδανικές διακοπές. Και ίσως αυτό να είναι και το καλύτερο. Πάντα θα αφήνεις κάτι για του χρόνου, θα το μεταθέτεις για την επόμενη σεζον, έτσι για να έχεις κάτι να περιμένεις. Άλλωστε αν υποθέσουμε, ότι πράγματι έκανες τις διακοπές που ονειρευόσουν, όπως ακριβώς τις σχεδίασες, μετά τι θα κάνεις χωρίς .. βαρβάρους, όπως θα έλεγε και ο ποιητής?

Τελικά δεν νοιώθεις κούραση, έτσι νομίζεις. Απλά τα ωραία κρατάνε λίγο στη ζωή και κάποιος λόγος θα υπάρχει για αυτό ( λέμε τώρα). Ότι έκανες, έκανες. Too little, too late.  Όπως το αξιοποίησες το αξιοποίησες, δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Υπάρχουν και τα τριήμερα, οι εθνικές γιορτές και αργίες, συμπληρώνεις το καλεντάρι, παίρνεις ανάσες και μικρές δόσεις. Το μυστικό είναι να δίνεις νόημα και χρώμα σε όλες τις ημέρες σου και να μην φορτώνεις με μεγάλες προσδοκίες το διάλειμμά σου. Αν το καταφέρεις ( δεν είναι εύκολο, γρίφος είναι), πάντα θα βρίσκεις τρόπο και χρόνο. Μήπως τελικά οι διακοπές είναι υπερτιμημένες? Μάλλον εξαρτάται από το πόσο ψηλά βάζεις τον πήχυ των προδοκιών…

Πηγή

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *