Χωρισμένη με παιδιά: Μια ταμπέλα που πονάει

….και κάπως έτσι,ψυχρά έφυγες για να φτιάξεις λέει τη ζωή σου!

Ξεχνώντας ότι ήμασταν μαζί από παιδιά….ξεχνώντας ότι ήσουν ο μοναδικός άνθρωπος στη ζωή μου….μετά από μια ολόκληρη ζωή…έφυγες.Αφήνοντάς με,μόνη,αποσβολωμένη επειδή δεν περίμενα ποτέ ότι θα γίνει αυτό!Αφήνοντάς με, με τα παιδιά μας…με τις δυσκολίες τους σε αντιπαράθεση με τις δικές μου,με τα προβλήματά τους σε αντιπαράθεση με τα δικά μου,με τις φοβίες τους σε αντιπαράθεση με τις δικές μου φοβίες,τα δικά μου τα τέρατα!

Φυσικά και υπήρχαν προβλήματα…όπως κάθε μακρόχρονη σχέση με παιδιά εξάλλου! Σύζυγος,μητέρα,εργαζόμενη,κόρη,νύφη,κουνιάδα,αδερφή,φίλη,κλπ χωρίς καμιά στήριξη από εσένα όμως

Οταν προσπαθούσα να δικαιολογήσω την κατάσταση λέγοντας ότι το ζευγάρι είναι και στα καλά και στα κακά…εσύ ήδη έψαχνες τρόπους να φύγεις…

…και κάπως έτσι έφτασα, τρία χρόνια μετά και αφού εσύ έχεις ήδη προχωρήσει, να βρίσκομαι σε ένα βήμα..πλην!

Να βρίσκομαι στο ίδιο μέρος που με άφησες,το ίδιο αποσβολωμένη… Όσες φορές κι αν προσπάθησα να κάνω ένα τόσο δα βηματάκι,ερχόντουσαν στην επιφάνεια όλα αυτά τα μη και τα πρέπει μου,όλες οι αναστολές και οι τροχοπέδες του χαρακτήρα μου…

Πώς τάχα να ξαναεμπιστευτώ κάποιον,όταν το μοναδικό άτομο για το οποίο θα έπεφτα και στη φωτιά…με πρόδωσε?

Πώς να μπει στη ζωή μου κάποιος που θα πρέπει να ανεχτεί τις ανασφάλειές μου αλλά και τις τόσες υποχρεώσεις μου?

Πώς να δώσω ευκαιρία σε κάποιον ο οποίος αρχικά δεν νοιάστηκε για το πόσα παιδιά έχω αλλά για μένα? Και πού το ξέρω εγώ?Πώς θα αναγνωρίσω το πραγματικό ενδιαφέρον από την κοροιδία?Πώς θα αντέξω για άλλη μια φορά μια πιθανή….απογοήτευση?Ναι.. πιθανή!

Γιατί κάθε φορά που πάω να ξεχαστώ σε αυτό το νέο βήμα…επανέρχομαι στην δική μου πραγματικότητα, βασανίζοντάς το μυαλό μου με ερωτήσεις :

Kι αν νομίζει ότι θέλω να τον τυλίξω?, Κι αν οι δικοί του με κατηγορήσουν ότι τον κρατάω πίσω από το να φτιάξει μια »κανονική» οικογένεια? Κι αν όταν πάω να αφεθώ μοιάζω…εύκολη? Κι αν πάλι,όταν πάω αργά,φοβηθεί την εξάρτησή μου από το παρελθόν? Κι αν, κι αν…τόσα αν!

Η αλήθεια πονάει!Είναι εξαιρετικά δύσκολο μια χωρισμένη με παιδιά πάνω του ενός τουλάχιστον,να ξαναφτιάξει τη ζωή της! Είναι δύσκολο να βρεθεί ο άντρας-εξαίρεση του κανόνα!

Είναι εξαιρετικά δύσκολο,ο κύκλος του νέου ατόμου που θα μπει στη ζωή της,να δει τα χαρίσματα και τις αρετές του χαρακτήρα της, πίσω από την φωτιζόμενη ταμπέλα του κόσμου:

Χωρισμένη με παιδιά….

K.Δ.

Πηγή

loading...

Αφήστε το σχόλιό σας

comments